مشخصات

سن —

ملیت ايراني

مذهب بي خدا

وضعیت خانوادگی مجرد

تحصیلات ديپلم متوسطه

شغل دانشجو

مرتبه و موقعیت —

مؤسسه یا سازمان کميته هاي انقلاب

مورد حقوقی

تاریخ اعدام ۷ مهر ۱۳۶۱

محل ايران

نحوه اعدام نحوه اعدام نا مشخص

اتهامات اتهام نامعلوم

ملاحظات

اطلاعات درباره خانم نسترن اخلاقی را یکی از همبندیان وی، که در سال ١٣۶٠ در زندان با وی بوده است، از طریق پرکردن فرم الکترونیکی تهیه کرده است. نام خانم اخلاق در لیست "شهدای سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر" از سایت اینترنتی اندیشه و پیکار نیز منتشر شده است. این لیستی است از اسامی اعضای پیکار که پس از انقلاب ١٣٥٧ جان سپردند. بیش از ۴٠٠ نفر از افرادی که نامشان در این فهرست ذکر شده اعدام شده‌اند. همچنین خبر اعدام وی در ضمیمه شماره ۲۶۱ نشریه مجاهد، سازمان مجاهدین خلق ایران، به تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۶۴ نیز به چاپ رسید. این ضمیمه شامل فهرست ۱۲٠۲۸ نفر است که اکثراً وابسته به گروههای سیاسی مخالف رژیم بوده‌اند. این اشخاص از تاریخ ۳٠ خرداد ۱۳۶٠ تا زمان چاپ نشریه مجاهد اعدام شده و یا در درگیری با قوای انتظامی جمهوری اسلامی کشته شده‌اند.

خانم نسترن اخلاقی دانشجو و هوادار پیکار بود. او چهره‌ای سفید، موهای روشن مجعد و چشمانی به رنگ سبز داشت. پدرش که از طرفداران جمهوری اسلامی بود او را به مامورین معرفی کرده بود. به نقل از یکی از همبندیهای خانم اخلاقی او بعد از ملاقات با خانواده‌اش به آنها گفته که پدرش فکر نکرده بوده که دخترش حکم اعدام بگیرد، بلکه فکر می‌کرده است با کار خود باعث «ارشاد» و نجات دخترش می‌شود.

آیت الله خمینی، رهبر جمهوری اسلامی، جاسوسی در بین همسایه و قوم و خویش را وظیفه مردم اعلام کرده بود. او در یکی از سخنرانیهای خود در ١١ تیر ١٣۶٠ گفت: "تکلیف ملت امروز این است که تمامشان توجه کنند که این خرابکارها را شناسائی کنند و معرفی کنند به کمیته‌ها و دادگاه‌ها و هر جا نزدیکشان است... امروز باید همه شما سازمان اطلاعات باشید، از اجزای سازمان اطلاعات باشید. همه ما مکلفیم اگر از این خرابکارها کسی را یافتیم --و باید دنبال این باشیم که بیابیم اینها را-- معرفی کنیم تا قوای انتظامی و نظامی بگیرند و تحویل دادگاه‌ها بدهند و محاکمه بشوند."

سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر در سال ۱۳۵۷ از اعضای مارکسیست ـ لنینیست منشعب از سازمان مجاهدین خلق تشکیل شد. نفی مشی چریکی و نفی مشی حزب توده از اصول این تشکیلات بود. سازمان پیکار شوروی را "سوسیال امپریالیست" و چین را منحرف از اصول مارکسیسم - لنینیسم می‌دانست و با تمامی جناحهای رژیم جمهوری اسلامی مخالف بود. این سازمان با پیوستن بخش بزرگی از گروههای دیگر موسوم به "خط سه" به بزرگترین تشکیلات این جریان مبدل گشت. در سال ۱۳۶۰ سازمان پیکار دچار انشعابات درونی شد که همزمان بود با موج سرکوب گروههای مخالف رژیم. ضربات ناشی از این سرکوبها و انشعابات منجر به تلاشی تشکیلات و پراکندگی هواداران آن گردید به طوری که دیگر نتوانست به حیات سیاسی خود ادامه دهد.

دستگیری و بازداشت

خانم اخلاقی در تابستان ١٣۶٠ دستگیر شد و بنا به گفته همبندانش مورد شکنجه قرار گرفت. تا مدتی مسئولیت وی در سازمان پیکار برای بازجویان روشن نبود. خانم اخلاقی مدتی در بند بهداری اوین بود. در اواخر آبان آن سال به اتفاق دیگر زندانیان این بند به بند ٢۴٠ منتقل شد. در اتاق ۶ (اتاق چپیها) بود .بعد از لو رفتن موقعیت و فعالیتهایش در سازمان پیکار در زمستان آن سال او را دوباره برای بازجوئی بردند و دوباره از طریق شلاق به پا شکنجه کردند. همبند وی در راهرو بازجویی خانم اخلاقی را با پاهای ورم کرده دیده بود. از آن به بعد بند او را تغییر دادند.

بنا به شهادت کسانی که در آن زمان زندانی بودند، بعد از ٣٠ خرداد ١٣۶٠ در اوین ملاقات برای همه زندانیان سیاسی ممنوع بود. از اسفند ماه آن سال ملاقاتها شروع شد. خبر و تاریخ آن را از طریق آگهی در روزنامه‌ها اعلام کردند. ملاقاتها از پشت شیشه و بدون گوشی تلفن بود. نمی‌شد کلامی رد و بدل کرد مگر با ایما و اشاره. حدود شش ماه بعد به کابین ملاقاتها گوشی نصب کردند و ملاقاتها ماهی یک بار تعیین شد. مکالمات زندانیان با خانواده از طریق این گوشیها به وسیله مسئولین زندان کنترل می‌شد. کسانی که بازجوئیشان تمام نشده بود، از ملاقات محروم بودند.

دادگاه

اطلاعی درباره جلسه یا جلسات دادگاه در دست نیست.

اتهامات

از اتهامات علیه خانم اخلاقی اطلاعی در دست نیست.

مدارک و شواهد

در گزارش این اعدام نشانی از مدارک ارائه شده علیه متهم نیست.

دفاعیات

از دفاعیات متهم اطلاعی در دست نیست.

حکم

دادگاه انقلاب اسلامی تهران خانم نسترن اخلاقی را به اعدام محکوم کرد. وی را در تاریخ ٧ مهر ١٣۶١ اعدام کردند.