اسناد و متون این مجموعه

» نامه سرگشاده هیات اجرایی جبهه دموکراتیک ملی به آیت الله خمینی خمینی

• رجوع به متن (فارسی)

نویسنده: جبهه دموکراتیک ملٌی
تاریخ انتشار: ۱۳ خرداد ۱۳۵۸
نوع متن: نامه

» به اصول دفاع از حق و آزادی قاطعانه وفاداریم

• رجوع به متن (فارسی)

نویسنده: کانون وکلای دادگستری
تاریخ انتشار: ۸ اسفند ۱۳۵۷
نوع متن: اطلاعیه

» کسی نیست که از بختیار حمایت کند؟

• رجوع به متن (فارسی)

نویسنده: مهشید امیرشاهی
تاریخ انتشار: ۱۷ بهمن ۱۳۵۷
نوع متن: نامه

» تحلیلی کوتاه از شعار " حزب، فقط حزب الله"

• رجوع به متن (فارسی)

نویسنده: پرویز اوصیاء
تاریخ انتشار: ۱۶ بهمن ۱۳۵۷
نوع متن: مقاله از روزنامه

» مصاحبه مطبوعاتی دکتر شاپور بختیار، نخست وزیر ایران ۹ بهمن ۱۳۵۷

• رجوع به متن (فارسی)

نویسنده: شاپور بختیار
تاریخ انتشار: ۱۰ بهمن ۱۳۵۷
نوع متن: مقاله از روزنامه

» تظاهرات به نفع قانون اساسی پنج بهمن هزار و سیصد و پنجاه و هفت

• رجوع به متن (فارسی)

نویسنده: روزنامه آیندگان
تاریخ انتشار: ۵ بهمن ۱۳۵۷
نوع متن: مقاله از روزنامه

» مالکیت سرمایه و مالکیت اندیشه در کار مطبوعات (تحلیلی در مورد مسئله ی سانسور)

• رجوع به متن (فارسی)

نویسنده: پرویز اوصیا
تاریخ انتشار: ۳۰ دی ۱۳۵۷
نوع متن: مقاله از روزنامه

» دیکتاتوری، نه، در هر لباسی

• رجوع به متن (فارسی)

نویسنده: عمید نائینی
تاریخ انتشار: ۳۰ دی ۱۳۵۷
نوع متن: مقاله از روزنامه

ما روزنامه نگاران باید دیکتاتوری را چه در هیأت تاج و تخت ، چه در جامه مذهبی، چه در اونیفورم نظامی و یا هر لباس دیگر نپذیریم و محکم بگوییم نه. روزنامه نگار باید خودکامگی واستبداد را در هر لباسی، یا هر ایدئولوژی و هر مرامی رد کند.

» چرا با جمهوری اسلامی مخالفم؟

• رجوع به متن (فارسی)

نویسنده: مصطفی رحیمی
تاریخ انتشار: ۲۵ دی ۱۳۵۷
نوع متن: مقاله از روزنامه

» برنامه دولت شاپور بختیار

• رجوع به متن (فارسی)
• رجوع به متن (انگلیسی)

نویسنده: شاپور بختیار
تاریخ انتشار: ۲۱ دی ۱۳۵۷
نوع متن: نطق

شاپور بختیار (۱۲۹۳-۱۳۷۰)، آخرین نخست وزیردوران سلطنت محمدرضا شاه پهلوی (۱۲۹۸-۱۳۵۹)، از رجال سیاسی ایران بود که به مبانی سوسیال دموکراسی اعتقاد داشت . وی درعین حال با استبداد سلطنتی و با دین‌سالاری آیت الله خمینی مخالف بود. شاپور بختیار حقوق دان بود و در رشته ی علوم و فلسفه ی سیاسی دکترا داشت. وی از پیروان دکتر محمد مصدق و یکی از رهبران حزب ایران وجبهه ی ملی ایران بود و در دوران حکومت دکتر مصدق (۱۳۳۰-۳۲) معاونت وزارت کار را به عهده داشت. پادشاه، به رغم اینکه بختیار را از مخالفین سر سخت خود می دانست و وی سال ها در زندان های رژیم به سر برده بود، در آخرین تلاشش برای حفظ نظام شاهنشاهی از او خواست که زمام امور مملکت را به دست بگیرد و مقام نخست وزیری را بپذیرد. بختیار که ایران را در خطر یک دیکتاتوری جدید می دید، مقام نخست وزیری را به این امید پذیرفت که شاید بتواند با استقرار حکومت قانون و اعاده ی حقوق دموکراتیک، گذار به دموکراسی را تسهیل و تضمین نماید. در دوران حکومت دو ماهه‌اش، بختیار سازمان امنیت و اطلاعات کشور را منحل، همه ی زندانیان سیاسی را آزاد و آزادی مطبوعات را تأمین نمود. او به هموطنانش در مورد ظهور یک حکومت خودکامه‌ی دینی هشدار داد. حکومت بختیار در پی شورش طرفداران آیت الله خمینی، روز ۲۲ بهمن ماه ۱۳۵۷ سرنگون شد. وی پس از پنج ماه زندگی مخفیانه در ایران به پاریس رفت و نهضت مقاومت ملی ایران را در مخالفت با جمهوری اسلامی و با هدف تأسیس یک دموکراسی غیر مذهبی در ایران تأسیس نمود و رهبری اش را به عهده گرفت.

بختیار روز ۱۵ مردادماه ۱۳۷۰ در منزلش در حومه ی پاریس توسط مأمورین جمهوری اسلامی به قتل رسید.